BELANJAWAN 2027: PENDAPATAN BERTAMBAH, KUASA BELI TERPELIHARA

Belanjawan 2027 membuka ruang untuk rakyat menikmati pendapatan lebih baik dan mengurangkan beban perbelanjaan. Namun, manfaatnya akan lebih terasa apabila pertambahan wang mampu menampung keperluan harian, memberi ruang untuk menyimpan dan tidak terhakis oleh kenaikan harga.

Pensyarah Pusat Pengajian Sains Kemasyarakatan, Universiti Sains Malaysia (USM), Profesor Madya Dr. Nor Asmat Ismail berkata, langkah meringankan beban perbelanjaan dalam jangka pendek perlu disertai usaha memperkukuh kuasa beli rakyat secara berterusan.

Menurut beliau, peluasan Sumbangan Tunai Rahmah (STR) dan Sumbangan Asas Rahmah (SARA) merupakan langkah positif dalam membantu golongan berpendapatan rendah mendapatkan keperluan asas.

Belanjawan 2027 turut memperluas penggunaan SARA bagi pembelian barangan segar dan mudah rosak di 216 pasar tani dan tamu di bawah Lembaga Pemasaran Pertanian Persekutuan (FAMA) seluruh negara. Langkah ini mendekatkan bantuan dengan keperluan dapur isi rumah.

“Jika harga barangan turut naik bersama dengan kenaikan bantuan, maka kenaikan bantuan tidak memberi kesan yang signifikan untuk mengurangkan kos sara hidup penerima bantuan,” katanya.

Pandangan tersebut berkait dengan konsep kuasa beli sebenar, iaitu jumlah barangan dan perkhidmatan yang mampu diperoleh daripada pendapatan seseorang. Manfaat pertambahan pendapatan bergantung pada sejauh mana kenaikan harga dapat dibendung.

Inflasi yang lebih rendah pula tidak semestinya bermakna harga sudah turun; harga mungkin masih meningkat, cuma pada kadar yang lebih perlahan. Justeru, kemampuan membeli makanan, membayar sewa dan menampung perjalanan harian tetap menjadi ukuran penting kesejahteraan isi rumah.

Nor Asmat turut berpandangan bahawa peluasan Program Jualan RAHMAH MADANI (PJRM) dan Jualan Agro MADANI mampu membantu pengguna mendapatkan barangan pada harga lebih berpatutan.

Pengenalan Jualan RAHMAH MADANI Borong untuk membantu peniaga kecil pula membuka ruang mengurangkan kos bekalan dan menawarkan harga yang lebih berpatutan kepada pelanggan.

Bagaimanapun, beliau menjelaskan bahawa keberkesanan inisiatif tersebut bergantung pada ketersediaan barangan, lokasi jualan dan kemudahan pengguna mengaksesnya. Penjimatan yang diperoleh juga perlu mengambil kira kos perjalanan untuk mendapatkan barangan berkenaan.

Dalam aspek pendapatan pekerja, kerajaan mengumumkan kenaikan gaji minimum daripada RM1,700 kepada RM2,000 mulai Jun 2027, dengan pengecualian bagi perusahaan mikro, kecil dan sederhana (PMKS) yang mempunyai jualan tahunan di bawah RM50 juta.

Nor Asmat berkata, kenaikan gaji berpotensi memperkukuh kuasa beli pekerja secara lebih berterusan. Namun, peningkatan kos operasi majikan perlu diberi perhatian kerana sebahagiannya berkemungkinan dipindahkan kepada pengguna melalui harga barangan dan perkhidmatan.

Di sinilah timbul dilema dasar: pendapatan pekerja perlu meningkat untuk mengimbangi kos sara hidup, namun kenaikan gaji yang tidak disertai peningkatan produktiviti dan kecekapan perniagaan boleh menambah tekanan kos kepada majikan, yang sebahagiannya mungkin dipindahkan kepada pengguna melalui kenaikan harga.

Peningkatan kemahiran pekerja, pengurangan pembaziran dan pengurusan yang lebih cekap dapat membantu perniagaan menampung kos tersebut. Pendekatan ini penting supaya gaji yang lebih baik dapat disokong oleh keupayaan perusahaan untuk terus berkembang dan menyediakan pekerjaan.

Beliau turut mengingatkan bahawa kos buruh perlu diteliti dalam usaha menarik dan mengekalkan pelaburan langsung asing (FDI), khususnya bagi pelabur yang menjadikan kos tenaga kerja sebagai pertimbangan utama.

Sekiranya pelabur memindahkan operasi, peluang pekerjaan tempatan serta PKS dalam rantaian bekalan syarikat asing boleh terjejas. Sehubungan itu, beliau berpandangan bahawa insentif pelaburan yang bersesuaian perlu menyokong usaha mengekalkan keyakinan pelabur.

Dalam jangka panjang, pengukuhan kemahiran dan keupayaan perusahaan tempatan juga dapat meningkatkan nilai yang ditawarkan Malaysia kepada pelabur, sekali gus menyokong pekerjaan dengan pendapatan yang lebih baik.

Dalam aspek percukaian, peningkatan pelepasan individu daripada RM9,000 kepada RM12,000, pengurangan kadar cukai pendapatan yang diumumkan serta peluasan skop pelepasan menyediakan ruang tambahan kepada pembayar cukai untuk mengurus perbelanjaan isi rumah.

Nor Asmat menyifatkan langkah tersebut sebagai usaha meningkatkan pendapatan boleh guna, khususnya bagi golongan berpendapatan sederhana. Besarnya penjimatan bagaimanapun bergantung pada pendapatan bercukai dan kelayakan pelepasan setiap individu.

Secara keseluruhannya, beliau berpandangan bahawa gabungan bantuan bersasar, kenaikan gaji dan penambahbaikan percukaian mampu mengurangkan tekanan kos sara hidup apabila dilaksanakan seiring dengan usaha membendung inflasi.

Keberkesanan Belanjawan 2027 akhirnya akan terlihat dalam kehidupan seharian: apabila keperluan asas lebih mudah dipenuhi, pekerjaan terus terjamin dan rakyat mempunyai ruang kewangan yang lebih selesa untuk menghadapi bulan berikutnya.